Przywilej Warcisława IV z 1325 r. - Strona prywatna Marzeny i Czarka

Idź do spisu treści

Menu główne:

Przywilej Warcisława IV z 1325 r.

Turystyka > SŁUPSK > Schowek

Przywilej Warcisława IV dla dominikanów słupskich z 1325 r.


W imię Pana, amen. Warcisław, z Bożej łaski książę Słowian, Kaszubów i Pomorzan, wszystkim wiernym w Chrystusie poznającym ten dokument wieczne zbawienie w Panu.

Na pamiątkę poniżej opisanego faktu i dla głębszego rozpatrzenia jego prawdy, na podstawie przedłożonego pisma potwierdzamy i chcemy, ażeby było powszechnie wiadomo obecnym i przyszłym pokoleniom, że z powodu nagrody w postaci życia wiecznego i w trosce o zbawienie naszej duszy, aby kult boski poprzez świątobliwych mężów bardziej się szerzył i ze względu na pamięć naszych przodków i poprzedników pobożniej przejawiał się w służbie Bożej poprzez opata i braci zakonu dominikanów w naszym mieście Słupsku, im samym na podstawie polecenia i specjalnego zezwolenia przyznaliśmy, daliśmy i dajemy pełne upoważnienie w tym dokumencie, ażeby przestrzeń czy też miejsce położone w obrębie granic i otoczenie klasztoru zbudowanego i utrzymanego we wspomnianym mieście a obecnie na podstawie pozwolenia naszych rajców tam przebywających zachowane, ze wszystkimi pożytkami, przywilejami i wolnością na wieki bez jakiejkolwiek przeszkody bezpiecznie posiadali. Szczególnie zaś ustęp wychodzący poza wały, jeśliby z czasem został zniszczony przez pożar albo w inny sposób, aby bez żadnego sprzeciwu mogli (go) naprawić, odbudować i na dawnym miejscu postawić. Ale nie w tych (miejscach), które we wspomnianym klasztorze zostały zabudowane, czy też zdarzy się zabudować wewnątrz wspomnianych granic w przyszłości z pożytkiem wymienionych braci i zgromadzenia.

Nie chcemy, aby wymienionym braciom w jakikolwiek sposób przeszkadzano, miejsce, o którym wyżej mowa, ze wszystkim, przebywającym w nim tym właśnie braciom dla zgromadzenia na wieki dajemy i obecnym pismem łaskawie zatwierdzamy.

Aby więc nasza darowizna i to zatwierdzenie przetrwały wolne od wszelkiego oskarżenia i bezpieczne, obecny dokument, umocniony przeciągnięciem naszej pieczęci przekazaliśmy wspomnianym braciom jako świadectwo tego, o czym była mowa, w obecności Piotra kanclerza z Nowego, Piotra Puttkamera, Henninga de Heidenbrake, Wojsława naszych rycerzy, Warcisława, Adama i Abrahama, jego brata, giermków, świadków specjalnie do tego wezwanych.

Dano w Słupsku na ręce magistra Herborda, notariusza naszej kurii,
w roku Pańskim 1325, w ósmym dniu przed Idami listopada (6 listopad).

 
 
 
Szukaj
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego