Informacje ogólne o myszoskoczkach. - Strona prywatna Marzeny i Czarka

Idź do spisu treści

Menu główne:

Informacje ogólne o myszoskoczkach.

Zwierzaki

O rodzinie myszoskoczków.

Myszoskoczki są ssakami należącymi do rzędu gryzoni (rodzina chomikowate). Tworzą podrodzinę, zwaną pierwotnie "szczury pustynne", obecnie nazywaną również gerbilami. Wszystkie one są przystosowane do życia w jałowym środowisku. Zamieszkują na terenach półpustynnych, gdzie kopią nory. Obecnie najbardziej rozpowszechnionym w hodowli gatunkiem jest Myszoskoczek mongolski (Meriones unguiculatus), który to zdobył sobie wielu miłośników na całym świecie. Myszoskoczki mongolskie naturalnie zamieszkują stepy Mongolii oraz północnych Chin. Panujące tam warunki są surowe. Ponieważ niewiele zwierząt jest w stanie tam żyć, myszoskoczki nie mają zbyt wielu naturalnych wrogów. Są utalentowanymi kopaczami, dzięki silnym tylnym kończynom, które są też pomocne w przypadku potrzeby ucieczki.
Są to zwierzęta typowo pustynne - potrafią magazynować wodę w warstwie tłuszczu i doskonale nią gospodarować, jednak w odróżnieniu od innych zwierząt pustynnych nie prowadzą nocnego trybu życia, lecz są aktywne zarówno w dzień jak i w nocy, robiąc sobie krótkie drzemki. Długie wąsy pozwalają myszoskoczkom unikać zderzeń z różnymi przedmiotami. Mają świetny słuch, który pozwala im słyszeć tony zarówno niższe jak i wyższe niż te w przedziale częstotliwości słyszalnych dla człowieka. Dzięki temu słyszą trzepot skrzydeł owadów oraz mogą szybciej reagować na niebezpieczeństwo. Również duże oczy umieszczone z boku głowy umożliwiają myszoskoczkom świetne widzenie w ciemności oraz obserwowanie, co się dzieje dookoła.
Myszoskoczki są zwierzętami stadnymi i potrzebują towarzystwa innych myszoskoczków do własnego szczęścia, ale także i zdrowia. Mają przyjazne usposobienie, są inteligentne i potrafią szybko się uczyć, choć nie można się spodziewać za dużo - myszoskoczki na pewno nie nauczą się skakania przez obręcz, jednak potrafią sobie świetnie radzić w nieznanych wcześniej sytuacjach. Myszoskoczek mongolski żyje średnio 3 lata, maksymalnie może dożyć 6 lat.

Historia.

Myszoskoczek mongolski został odkryty w roku 1866 przez francuskiego misjonarza Armanda Davida, który przywiózł "żółte szczury" do paryskiego Muzeum Historii Naturalnej z podróży po Mongolii i Chinach. Rok później nadano nowoodkrytemu gatunkowi jego łacińską nazwę: Meriones unguiculatus.

Główne dane życiowe.

Nazwa systematyczna: Meriones unguilatus
  
Długość ciała: ok. 12 cm (bez ogona)
Waga dorosłych samców: 65-100 g
Waga dorosłych samic: 55-85 g
Waga nowonarodzonych: 2.5-3.0 g
  
Temperatura ciała: 34-39°C
Puls: 260-600 uderzeń na minutę
Ilość oddechów na minutę: 70-120
Ilość palców u przednich łap: 4 i kciuk bez pazura
Ilość palców u tylnych łap: 5
Zapotrzebowanie na pokarm: 10-15 g dziennie
Zapotrzebowanie na wodę: 4-10 ml dziennie
  
Ruja: co 4-6 dni
Czas trwania ciąży: 24-26 dni
Odstawienie od piersi: 20-26 dni
Dojrzałość płciowa samców: 70-85 dni
Dojrzałość płciowa samic: 65-85 dni
Długość życia: średnio 3-5 lat, nie więcej niż 6 lat

 
Szukaj
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego